Pieluszkowe zapalenie skóry

PZS to objaw z widocznym zaczerwienieniem skóry pośladków niemowlęcia. Czasami skóra jest pofałdowana  oraz mogą pojawić się gródki. PZS jest dokuczliwym objawem, często bywa bolesne w wyniku stanu zapalnego. Zasadowy odczyn moczu, jest czynnikiem drażniącym jak i kwaśny odczyn kału niemowlęcia.

Niezwykle istotna jest pielęgnacja skóry dziecka przede wszystkim krocza. Stosowanie odpowiedniego kremu posiadającego właściwości pielęgnacyjno – regeneracyjne wpływa na proces gojenia, regeneracji, zapobiega bolesnemu podrażnieniu, przyspiesza gojenie  delikatnej uszkodzonej i bolesnej skóry niemowlęcia. Unikajmy wszelkich mydeł antyseptycznych!!! Delikatny naskórek dziecka jest cienki i substancje chemiczne mogą wnikać przez naruszoną skórę.

Krem pielęgnująco – regeneracyjny, działa antyseptycznie i ochronnie.

To naturalna i bezpieczna postać kremu, znakomicie nadająca się dla niemowląt.

Jak pielęgnować skórę z trądzikiem różowatym?

Jest to schorzenie o wieloczynnikowej etiologii, wciąż nie do końca poznanej. Czynnikami, które wymienia się według obecnego stanu wiedzy są m.in.; czynniki genetyczne, zaburzenia hormonalne, zakażenie H.pylori, błędy dietetyczne (mało zbilansowana dieta), podłoże łojotokowe.

Oprócz leczenia farmakologicznego, które obejmuje stosowanie m.in antybiotyków i leków p/bakteryjnych – metronidazol, niezwykle istotne jest zwrócenie uwagi  na przestrzeganie diety ( unikanie alkoholu, pikantnych dań, mocnej kawy, herbaty unikanie tytoniu).

Idealny kosmetyk pielęgnacyjny do cery z ww schorzeniem powinien cechować się następującymi właściwościami:

    • być możliwie w największym stopniu pochodzenia naturalnego – zawierać substancje antyoksydacyjne i wpływające na syntezę kolagenu m.in witaminę E
    • posiadać właściwości p/bakteryjne, p/grzybicze np. masło Tucuma
    • posiadać właściwości okluzyjne m.in wosk pszczeli, masło truskawkowe, olej z konopi.
    • powinien zawierać naturalny filtr UV – np : Masło Shea
  • unikanie chemicznych dodatków obecnych w nadmiarze w kosmetykach

Zabiegi zakazane to m.in mikrodermabrazja, peelingi ziarniste, zabiegi rozgrzewające, unikanie kosmetyków na bazie lanoliny!!!!

Peeling z soli  – szybkie i efektowne ukojenie dla Twojego ciała.

Sól nasza, ze względu na wszechstronne działanie znakomicie komponuje się w użyciu wraz z kremem pielęgnujaco – regeneracyjnym.

Oprócz dodatku do kąpieli, można z niej w domowych warunkach wykonać peeling. Należy w tym celu zmieszać sól wraz z: oliwą z oliwek lub innym nośnikiem np. olejem Macadamia lub miodem czy jogurtem naturalnym. Masować ciało. Po tym zabiegu skóra będzie gładka, odżywiona i witalna. Zasługujesz na znakomite samopoczucie. Polecamy.

                                  

Substancje pochodzenia naturalnego stosowane pomocniczo w pielęgnacji u osób chorych na łuszczycę.

Etiologia choroby.

Jest to choroba o autoimmunologicznym podłożu. Znana była już w starożytności. Według ostatnich badań, szacuje się że tylko w samej Europie, choruje 2 % populacji ludzi. Jest to choroba wieloczynnikowa, gdzie w jej powstaniu odgrywają rolę takie czynniki jak: genetyka, środowisko (stres i zanieczyszczenie środowiska), a także czynniki zakaźne. Coraz częściej naukowcy wykazują powiązanie infekcji z podatnością na zapadalność na łuszczycę. Wśród patogenów wymienia się m.in takie jak.: Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus, Malassezia sp, Candida sp, Wirus Papilloma. Choroba ta związana jest z nadmiernym procesem różnicowania się komórek skóry – tzw. keratynocytów. Układ immunologiczny i nadreaktywność limfocytów T jest głównym czynnikiem patomechanicznym. Układ immunologiczny chorego jest nadmiernie pobudzony i aktywny, czego wynikiem jest nasilony proces zapalny. Poznanie mechanizmów i czynników naszego układu immunologicznego w patomechanizmie choroby, pozwala na coraz bardziej skuteczne leczenie. Naukowcy wciąż poszukują nowych, skutecznych leków i nowych substancji czynnych. Zarówno terapia farmakologiczna jak i odpowiednia, staranna i skuteczna pielęgnacja skóry, stanowią ważny czynnik poprawiający komfort życia chorego.

Oprócz leczenia farmakologicznego bardzo istotnym zagadnieniem jest właściwe dbanie o skórę osób chorujących na łuszczycę. Idealny emolient powinien być jak najbardziej naturalny. Dziś, wraz z rozwojem nauk farmaceutycznych, medycznych, badań nad lekiem pochodzenia naturalnego, możemy efektywnie dbać o skórę, osiągając efektywną poprawę jej kondycji. Substancje pochodzenia naturalnego to bardzo istotne i bogate źródło substancji biologicznie czynnych, które właściwie użyte i skomponowane w produkcji kremu, przynoszą bardzo dobre efekty wspomagające terapię. Obecna wiedza farmaceutyczna i medyczna pozwoliła na zidentyfikowanie i wyizolowanie aktywnych  substancji czynnych.

Materiały źródłowe: ABC Łuszczycy. Łuszczyca w pytaniach i odpowiedziach/Nowicki, Szczerkowska-Dobosz/Termedia 2016

DIETA W ŁUSZCZYCY

Badania epidemiologiczne nad populacją ludzi chorych na łuszczycę wykazały, że choroba ta może być niezależnym czynnikiem rozwoju chorób sercowo – naczyniowych.

Czynniki, które należy wyeliminować z diety:

  • kawa
  • herbata
  • ostre przyprawy
  • potrawy konserwowane i wędzone
  • alkohol i inne używki np. papierosy

Badania udowodniły, że dieta oparta na sposobie żywienia mieszkańców obszaru Morza Śródziemnego znacząco poprawiła stan zdrowia chorych osób. Poprawa stanu zdrowia wynikała z lepszego funkcjonowania endotelium a także zmniejszenie markeru stanu zapalnego,                                      białka C – reaktywnego, a także Interleukiny 18.

Chorym zaleca się spożywanie owoców i warzyw, produktów wieloziarnistych oraz ryb ze względu na zawartość kwasów Omega 3 – wykazujących działanie p/zapalne.

Należy zwrócić uwagę na odpowiednia suplementację, m.in witaminy D, B12, magnezu, selenu i cynku.

Chorzy na łuszczycę mają zwykle podwyższony poziom homocysteiny we krwi. Warto więc oznaczyć poziom tego markera.W przypadku podwyższonego poziomu zaleca się stosowanie witaminy B6,B12 oraz kwasu foliowego w formie Tetrafolianu. Tradycyjny kwas foliowy, nie spełni swojej funkcji biologicznej.

DLACZEGO KWASY OMEGA 3 SĄ WAŻNE W DIECIE ?

Kwasy tłuszczowe z grupy Omega 3 są intensywnie badane od ponad trzydziestu lat. Błędy żywieniowe są jednym z najważniejszych czynników ryzyka wielu chorób zwyrodnieniowo – zapalnych oraz nowotworowych. W licznych badaniach naukowych dowiedziono, że spożywanie pokarmów bogatych w kwasy tłuszczowe grupy omega 3 przynosi wymierne korzyści dla naszego zdrowia. Pierwsze obserwacje i badania kliniczne nad kwasami omega 3 dokonane zostały w latach 70, wśród Eskimosów Grenlandzkich, u których zaobserwowano nieobecność zmian miażdżycowych oraz zadziwiająco małą zapadalność na choroby serca i naczyń, cukrzycę, choroby skóry, astmę oskrzelową, a także nowotwory. Obserwacje te powiązano ze szczególną dietą Eskimosów, która obfitowała w organizmy morskie – foki i ryby, zawierające duże ilości kwasów Omega 3 (EPA i DHA).

Do grupy kwasów Omega 3 zaliczamy:

EPA- czyli kwas eikozapentaenowy

DHA- kwas dokozaheksaenowy

ALA- kwas alfa linolenowy

Kwasy EPA I DHA występują głównie w organizmach morskich, z których są pozyskiwane. Produkty uzyskane z organizmów morskich nazywane są potocznie tranem. Natomiast kwas alfa-linolenowy występuje np. w oleju lnianym czy rzepakowym.

W organizmie człowieka kwasy z rodziny n-3 występują m.in. jako składniki fosfolipidów błonowych, a zatem są obecne w dużych ilościach w tkance układu nerwowego, siatkówce oka oraz jądrach.

Przeprowadzono liczne badania naukowe potwierdzające korzyści ze stosowania kwasów omega 3 zarówno w profilaktyce jak i leczeniu schorzeń serca. Mechanizm odpowiedzialny za dobroczynne właściwości tej grupy kwasów w odniesieniu do układu krążenia wynika m.in. z regulacji poziomu przeciw-zapalnych eikozanoidów, czyli hormonów tkankowych, dla których kwasy omega 3 są prekursorami. Do eikozanoidów zaliczamy: prostaglandyny, prostacykliny, tromboksany oraz leukotrieny.

Prostaglandyny są biologicznie aktywnymi związkami występującymi w niemalże każdej komórce. W stanach patologicznych, dzięki różnym rodzajom prostagland, organizm może uruchomić liczne reakcje obronne. W zależności od budowy i funkcji wyróżniamy prostaglandyny PGE1- syntetyzowane bezpośrednio z kwasu DHGLA, które aktywują limfocyty, utrzymują w homeostazie krążenie krwi, zapobiegają nadciśnieniu tętniczemu, działają anty-agregacyjnie i przeciw-zapalnie. Drugą grupę stanowią PGE2 -pochodne kwasu arachidonowego (AA), które wykazują działanie indukujące procesy zapalne.

Kwasy EPA i DHA zapobiegają takim schorzeniom jak: choroby sercazatory i zakrzepy naczyniowe oraz wpływają hamująco na rozwój niektórych nowotworów. Wykazują również działanie przeciw-zapalne i przeciw-alergiczne. Są konieczne aby wzmacniać naszą odporność u dzieci i dorosłych. To także niezbędny składnik diety dla osób z chorobami skóy, m.in łuszczyca czy AZS.

W zakresie gospodarki lipidowej, obniżają one poziom trójglicerydów we krwi i podnoszą poziom dobrego cholesterolu (HDL). Przeprowadzone badania wykazują korzyści ze stosowania omega 3 w prewencji i terapii chorób serca. W dużych badaniach klinicznych (RCT), w którym wzięło udział około 40 000 pacjentów zastosowano kombinacje kwasów EPA i DHA, uzyskując dobre efekty profilaktyczne u zdrowych ochotników, jak również korzystne efekty lecznicze, w istniejących już schorzeniach serca. Wielostronne, korzystne i bezpieczne działanie kwasów omega 3 na układ sercowo-naczyniowy stwarza szerokie możliwości ich wykorzystywania w terapii kardiologicznej.

Kwasy EPA i DHA obniżają poziom trójglicerydów we krwi, na skutek hamowania ich biosyntezy w wątrobie. Wykazano, ze spożywanie kwasów omega 3 pozwala na obniżenie poziomu trój glicerydów nawet o 30%.

Ponadto, kwasy omega 3 obniżają ciśnienie tętnicze krwi.

Działanie przeciwzakrzepowe kwasów omega 3 polega na zahamowaniu tworzenia takich substancji jak: TXA2, interleukiny 1, lipoproteiny oraz PAF. Wśród mieszkańców Grenlandii obserwowano przedłużony czas krzepnięcia krwi w stosunku do mieszkańców Europy czy Ameryki, co jest związane z przyjmowaniem przez nich dużej ilości omega 3, wraz z pokarmem.

Badano także wpływ kwasów omega 3 na układ immunologiczny. Okazało się, że EPA i DHA wykazują działanie przeciw-alergiczne oraz przeciw-zapalne. Zmniejszając poziom prostaglandyny PGE2 i leukotrienu LTB4 oraz czynnika TNF, które są uważane za bardzo silne induktory procesu zapalnego, kwasy omega 3 mogą być wykorzystane w terapii schorzeń o charakterze zapalnym m.in. reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), wrzodziejącego zapalenia jelit, astmy, schorzeń atopowych a także wielu innych chorób z autoimmunologicznych.

Kwas DHA wchodzi w skład błon komórkowych, wpływając na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Z tego względu już podczas życia płodowego, w dzieciństwie oraz u ludzi dorosłych, kwas DHA należy dostarczać wraz z pożywieniem(ryby) albo w postaci suplementów diety. Wykazano, że u kobiet w ciąży zbyt niski poziom kwasu DHA może być przyczyną małej masy urodzeniowej dziecka.

Mleko matki zawiera niewielkie ilości kwasów EPA i DHA, ale poziom ten zwiększa się wprost proporcjonalnie do ilości spożywanych kwasów omega 3 w diecie.

Omega 3

Wysoki poziom kwasu DHA w diecie dziecka wpływa korzystnie na jego rozwój umysłowy, a także zmniejsza ryzyko wystąpienia syndromu ADHD. Kwasy Omega 3 stosowane u dzieci w wieku szkolnym, przyczyniają się do wzrostu koncentracji najmłodszych oraz pozwalają na szybsze uczenie się.

Kwasy omega 3 są także badane pod kątem przydatności w potencjalnej terapii schorzeń nowotworowych. Badania sugerują, że kwasy te mogą ingerować w struktury fosfolipidów błonowych komórek nowotworowych, wykazując wpływ na poziom cytokin, oraz hamując produkcję prozapalnego kwasu AA. Temat ten wymaga jeszcze wielu długoletnich badań.

Spożycie kwasów tłuszczowych omega-3 powinno mieścić się granicach 500 mg dziennie. Dawka ta jest przeznaczona dla osób zdrowych. Natomiast pacjenci z rozpoznanymi chorobami sercowo-naczyniowymi powinni zażywać je w ilości około 1000 mg dziennie. Nie należy przekraczać dawki 3g na dobę. Należy pamiętać, że przeciętna dieta Europejczyka (może za wyjątkiem niektórych mieszkańców Basenu Morza Śródziemnego) jest uboga w kwasy omega-3. Aby być zdrowym należy spożywać ryby 2-3 razy w tygodniu. W Polsce spożycie ryb jest jednak okoo trzy razy za małe. Aby uzupełnić poziom kwasów EPA i DHA, można także stosować suplementy diety w postaci kapsułek, albo w postaci oleju butelkowanego. Istnieją przeciwwskazania do stosowania suplementów zawierających kwasy omega-3. Do głównych przeciwwskazań należą: skazy krwotoczne, hemofilia, stosowanie leków przeciwzakrzepowych (nasilenie działania) oraz padaczka. Analiza korzyści i ryzyka powinna być zawsze przeprowadzona u każdego pacjenta, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Badania wykazały także celowość stosowania kwasów omega 3 łącznie ze statynami i fibratami.

DIETA A ZAPOBIEGANIE NOWOTWOROM

Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi nowotworów są niewątpliwie uwarunkowania genetyczne, ale także czynniki związane ze stylem życia np. palenie papierosów, nadmierna konsumpcja alkoholu, niektóre leki, stres, wady żywieniowe (spożywanie dużej ilości konserwantów, przetworów wędzonych, tłuszczy zwierzęcych), jak również zanieczyszczenie środowiska (metale ciężkie, pestycydy, PCV). Powyższe czynniki wpływają na powstawanie rodników tlenowych, które poprzez nasilenie stresu oksydacyjnego w organizmie mogą uszkadzać ważne struktury komórkowe, a przede wszystkim łańcuch DNA.

Do prozdrowotnych związków naturalnych stosowanych w prewencji nowotworów zaliczyć należy m.in polifenole (flawonoidy, garbniki, izoflawonoidy, biflawonoidy), karetonoidy (likopen, ß-karoten), lignany oraz kwasy tłuszczowe. Bogatym źródłem tych związków są przede wszystkim owocewarzywaniektóre przyprawyherbatki ziołowe czy biooleje. Dlatego bardzo ważnym elementem prewencji chorób nowotworowych jest stosowanie właściwej diety, która dostarczy organizmowi dobroczynnych substancji.

Związki polifenolowe do których zaliczane się głównie flawonoidy, w tym antocyjanidyny, procyjanidyny i katechiny oraz fenolokwasy np. kwas elagowy, kawowy czy chlorogenowy, są szeroko rozpowszechnione w świecie roślin. Polifenole występują w dużych ilościach w produktach spożywczych stanowiących codzienną dietę człowieka. Najpopularniejszym źródłem polifenoli jest m.in. liść herbaty otrzymywany z krzewów herbacianych Camelia sinensis z rodziny Theaceae. Herbata pochodzi najprawdopodobniej z Chin i Indii. Obecnie uprawiana jest w kilku odmianach, takich jak: herbata zielonaczarnaczy herbata biała.

Zielona herbata, która w przeciwieństwie do herbaty czarnej nie jest poddawana procesowi fermentacji, zawiera najwięcej dobroczynnych polifenoli, będących głównym czynnikiem prorakowym herbaty. Głównym przedstawicielem polifenoli występujących w herbacie jest galusan epigalokatechiny (EGCG) a także galusan epikatechiny (ECG). Związki te wykazują działanie antyoksydacyjne, inhibicyjne w stosunku do enzymów kancerogennych a także działanie antyangiogenne. Polifenole zielonej herbaty mają zdolność hamowania ekspresji genu TNF-alfa. Przeprowadzone badania in vitro potwierdziły wzmożoną indukcje śmierci komórek nowotworowych w wyniku apoptozy. Co ciekawe polifenole obecne w herbacie wykazują działanie wybiórcze, bez wpływu na zdrowe komórki. Inną korzystną właściwością polifenoli jest działanie antyoksydacyjne. Jako związki o działaniu przeciwutleniającym chronią wiązania łańcucha DNA przed rozszczepieniem powodowanym przez rodniki tlenowe. Ponadto zapobiegają przekształceniom związków chemicznych, które przedostały się do naszego organizmu, w pochodne kancerogenne. Przykładem mogą być mykotoksyny produkowane przez pleśnie obecne w żywności. I tak np. aflatoksyny (wytwarzane przez grzyby z gatunków Aspergillus flavus i Aspergillus parasiticus), aby stały się potencjalnie rakotwórcze wymagają aktywacji przy udziale enzymów oksydacyjnych takich jak monooksygenaza cyt.P-450 i NADPH-cytP-450.

W wyniku reakcji utleniania powstają związki o dużej mutagenności i kancerogenności np. epoksydy aflatoksyny, które zapoczątkowują kancerogenezę. Polifenole jako silne antyoksydanty mają zdolność zablokowania tego typu przemian.

Kawa - nasiona i filiżanka. Zapobieganie nowotworom.

Bogatym źródłem polifenoli jest także nasienie kawy – Semen Coffeae. Surowca dostarcza krzew kawowy Coffea arabica z rodziny Rubiaceae. Ta cenna używka spożywana przez miliony ludzi na świecie jest produkowana rocznie w ilości 4 mln ton. Napój ten powszechnie uznawany jako źródło kofeiny o działaniu pobudzającym, może być także stosowany w prewencji chorób nowotworowych. Oprócz herbaty i kawy również spożywanie kakao, czy to w postaci napoju czy jako składnika czekolady może dostarczyć organizmowi związków polifenolowych. Ten równie popularny surowiec pochodzi z drzewa kakaowego Theobroma cacao z rodziny Sterculariaceae. Kakaowce są uprawiane w wielu krajach Ameryki Południowej i Afryki. Należy jednak zaznaczyć, że najwięcej kakao a zatem i najwięcej polifenoli obecnych jest w tzw. czekoladzie gorzkiej.

Obok polifenoli w świecie roślin nadzwyczaj rozpowszechnionymi związkami naturalnymi są karetonoidy. Są to substancje o charakterze izoprenoidowym. Występują w znacznych ilościach w roślinach jako barwniki żółte, pomarańczowe, czerwone oraz fioletowe. Najbardziej znanym karetonoidem jest ß-karoten — pomarańczowy barwnik zawarty m.in. w pomidorach, marchwi, papryce, sałacie, brokułach, żółtku jaj oraz maśle. Surowcem obfitującym w ß-karoten jest korzeń marchwi — Daucus carota (Apiaceae). Karetonoid ten wykazuje silne działanie antyoksydacyjne, mające zdolność do neutralizowania jednego z najbardziej aktywnych rodników tlenowych jakim jest tlen singletowy. Do innych karetonoidów możemy zaliczyć także likopen, który występuje w znacznych ilościach w pomidorach — Lycopersicon esculentum (Solanaceae), arbuzach —  Citrullus lanatus (Cucurubitaceae), czerwonych grapefruitach — Citrus paradisi (Rutaceae) czy też w owocach dzikiej róży —  Rosa canina (Rosaceae).

Najlepiej przyswajalnym źródłem likopenu są przetwory pomidorowe takie jak ketchup, sos pomidorowy, zupy lub koncentraty. Z badań wynika, że ten antyoksydant jest bardzo silnym inhibitorem rozwoju raka prostaty, a także zabezpiecza limfocyty T przed destrukcyjnym wpływem rodników tlenowych. Likopen wpływa więc korzystnie na nasz układ immunologiczny.

Do mniej znanych związków karetonoidowych należy krocetyna i zeaksantyna. Krocetyna to barwnik ceglasto-czerwony występujący m.in. w znamionach szafranu — Crocus sativus (Iridaceae) oraz w kwiatach dziewanny — Flores Verbasci z gatunku Verbascum thapisforme (Sterculariaceae).

Zeaksantyna jest barwnikiem występującym w ziarnach kukurydzy — Zea mays (Poaceae), wspomnianych już wcześniej owocach dzikiej róży oraz rokitniku zwyczajnym — Hippophae rhamnoides (Eleagnaceae).

Wśród populacji Azjatyckiej zaobserwowano znikomą liczbę zachorowań na nowotwory hormonozależne. Fakt ten powiązano ze zwiększoną podażą soi (Glicyne soja) w diecie i przetworach otrzymywanych na bazie soi. Głównym związkiem soi jest genisteina —  flawonoid z trzema grupami hydroksylowymi, zaliczany do izoflawonów.

Związek ten w stężeniach fizjologicznych zachowuje się jak agonista estrogenów. W większych natomiast stężeniach powoduje zahamowanie rozwoju guza nowotworowego.

Genisteina wykazuje także zdolność do wiązania się z receptorem androgenowym w rezultacie hamując aktywność męskich hormonów tj. testosteronu i dihydrotestosteronu. Minimalizuje to stymulujący wpływ androgenów na rozwój nowotworu prostaty.

W obecności genisteiny zaobserwowano spadek poziomu PSA. Genisteina wykazuje także działanie hamujące aktywność topoizomeraz II DNA, w wyniku czego zostaje zablokowany proces replikacji łańcucha DNA.

Jak zaobserwowano w licznych badaniach dotyczących rozwoju nowotworów, ważnym elementem sprzyjającym powstawaniu guza jest zjawisko angiogenezy. Polega ono na rozwoju sieci naczyń krwionośnych zapewniających dostarczenie komórce nowotworowej tlenu i substancji odżywczych. Okazuje się, że proces ten jest silnie hamowany przez genisteinę.

Pomarańcza gorzka – Citrus aurantium jest źródłem substancji o nazwie hesperydyna. Jest to związek flawonoidowy występujący w postaci 7-rutozydu hesperydyny zaliczany do grupy witaminy P. Substancja ta wykazuje wpływ uszczelniający na naczynia krwionośne i jest powszechnie stosowana w preparatach przeciw żylakom. Przeprowadzone badania wykazały jej szersze działanie, polegające na minimalizowaniu ryzyka powstawania nowotworów. Hesperydyna jest bowiem silnym inhibitorem syntezy poliamin, a więc związków które mają istotny wpływ na syntezę DNA komórek nowotworowych, hamując tym samym ich podział.

W rodzinie Brassicaceae, do której zaliczamy dobrze nam znane warzywa takie jak brokułybrukselkakapustakalarepa czy kalafior, występują związki zwane glukozynolatami. Mają one charakter glikozydowy i zawierają w swoim składzie siarkę. Głównym związkiem należącym do glukozynolatów jest indol 3-karbinol, który wykazuje działanie antyestrogenne, antykancerogenne, prowadzące do zmniejszenia ilości gruczolaków macicy oraz zmian nowotworowych piersi. Ponadto indol 3-karbinol wykazuje silne właściwości detoksykujące organizm człowieka. Związek ten przyczynia się do powstawania w organizmie hydroksylazy benzopironowej, która unieczynnia rakotwórcze związki.

Badania epidemiologiczne wykazały, że populacje ludzi spożywające znaczne ilości kalafiorów i brokuł charakteryzują się zmniejszoną liczbą zachorowań na nowotwory żołądka, jelita grubego i trzustki.

Wino - zapobieganie nowotworom.

Liczne badania dotyczące wpływu sposobu żywienia na stan zdrowia, dostarczyły naukowcom nowych dowodów. Otóż badając społeczeństwo francuskie pod kątem zapadalności na choroby krążenia, odnotowano znikomą liczbę tego typu przypadków. Fakt ten był o tyle zaskakujący, że tradycyjna dieta obfitująca w tłuste sery i kaloryczne potrawy nie wpływa korzystnie na serce.

Bliższa znajomość diety francuskiej pokazuje, że oprócz sera czy tłustych potraw dominuje także czerwone wino. Ten francuski paradoks stał się pretekstem do bliższego poznania składu chemicznego czerwonego wina. Czerwone wino powstające w procesie fermentacji całych owoców winogron (Vitis vinifera) (a nie soku, tak jak w przypadku wina białego) zawiera unikatowy skład związków chemicznych takich jak: polifenole, fenolokwasy (cynamonowy, kawowy, ferulowy), katechiny, epikatechiny, antocyjany czy stylbeny (resveratrol). Związki te wywierają silny efekt antyoksydacyjny chroniąc komórki serca. Dalsze badania dowiodły, że liczne związki obecne w winie wykazują również aktywność przeciwnowotworową.

Do najbardziej aktywnych związków wina należy resveratrol i katechina, które mają zdolność do hamowania proliferacji komórek linii raka sutka, raka prostaty i okrężnicy. Resveratrol może obniżyć inwazyjność komórek linii raka wątroby oraz białaczki monocytowej. Ponadto hamuje aktywność białka, które sprzyja przeżyciu komórek nowotworowych. Białko to określono jako czynnik jądrowy kappa B(nf-kb). Resveratrol obecny w czerwonym winie powoduje wzrost czynnika martwicy nowotworu, pobudzając w ten sposób proces samobójczej śmierci komórki.

Ile wina należy zatem spożywać aby być zdrowym? Zdaniem naukowców — trzy do czterech lampek wina tygodniowo.

W ostatnim czasie naukowcy zainteresowali się światem roślin tropikalnych występujących na teranie Ameryki Południowej, a dokładniej na terenie Amazonii. Bogactwo roślinne tego obszaru obfituje w ogromną ilość roślin wynoszącą blisko 30 000 gatunków. Jednym z najbardziej znanych i wszechstronnie przebadanych surowców Amazońskiej dżungli jest czepota puszysta (Uncaria tomentosa)-Rubiaceae znana jako Vilcacora. To pokaźnych rozmiarów pnącze (liana) występuje do 800 m n.p.m, gdzie owija się wokół innych roślin twardą łodygą.

Substancjami, które odpowiadają za działanie lecznicze Vilcacory są m.in alkaloidy oksoindolowe, zarówno pentacykliczne (mitrafilina, izomitrafilina, pteropodyna, unkaryna F) jak i tetracykliczne (rynchofilina i izorynchofilina). Roślina zawiera także spore ilości polifenoli, steroli (stigmasterolu, kampesterolu), triterpenów oraz ich pochodnych – kwasu ursolowego i oleanolowego.

Alkaloidy tetracykiliczne wywierają odmienne działanie farmakologiczne w stosunku do alkloidów pentacyklicznych. Związki tetracykliczne wpływają bowiem pobudzająco na układ nerwowy, natomiast za działanie immunostymulujące odpowiadają alkaloidy pentacykliczne. Stwierdzono, że izomitrafilina i izopteropodyna podnoszą aktywność fagocytarną w testach in vitro i in vivo. Alkaloidy pentacykliczne za wyjątkiem mitrafiliny o własciwościach diuretycznych są aktywne w stosunku do białaczkowych linii komórkowych HL—60 i U—937 nie hamując przy tym wzrostu komórek prawidłowych. Najsilniejsze działanie wykazuje unkaryna F, która ma zdolność hamowania aktywności polimerazy DNA.

Ekstrakty Uncaria tomentosa standaryzowane na zawartość alkaloidów oksoindolowych pentacyklicznych wykazują silne właściwości cytotoksyczne w stosunku do innych komórek nowotworowych.

Poza preparatami pochodzenia roślinnego stosowanymi w prewencji nowotworów, również skuteczne okazują się być związki czynne pozyskiwane z organizmów zwierzęcych. Przykładem potwierdzającym ten fakt jest olej rybny – Oleum piscium otrzymywany z wątroby dwóch gatunków rekinów (Chimera monstruosa i Somniosus microcephalus). Właściwości lecznicze oleju z wątroby rekina zwróciły szczególną uwagę naukowców wraz z odkryciem na początku XX wieku alkilogliceroli jako głównych związków czynnych. W przypadku rekina Chimera monstruosa stanowią one 90 % składu oleju. Oprócz wątroby rekina związki te występują także u człowieka, głównie w szpiku kostnym oraz w mleku matki.

Aktywność lecznicza alkilogliceroli wykazuje duży potencjał ochronny w stosunku do nowotworów. Związki te uszkadzają komórki rakowe poprzez indukcję stresu oksydacyjnego. Komórka nowotworowa pozbawiona jest bowiem układu enzymatycznego zdolnego do rozkładu alkilogliceroli.

Innym mechanizmem działania alkilogliceroli jest aktywacja makrofagów i produkcja czynnika TNF-alfa co w konsekwencji nasila proces cytolizy. Alkiloglicerole nasilają także proces apoptozy, czyli zaprogramowanej śmierci komórki, jak również hamują powstawanie przerzutów przez różnego typu nowotwory.